Weekdagboek #14

LIFE – Weekdagboek #14

Na een rustige en fijne week was deze week weer een normale kantoor week met als afsluiter supporter bij de Marathon Rotterdam. Benieuwd hoe mijn week was? Je leest het in dit weekdagboek.

Maandag

Ik moet eerlijk bekennen dat ik na die heerlijke lente dag gisteren niet veel zin had in deze maandag. Als de wekker om 6:10 uur gaat ben ik nog diep in slaap. Gelukkig sliep ik gisteren vroeg en kom ik dus zonder al te veel moeite mijn bed uit. Om 5 over 7 sta ik in de sportschool. Ik train vandaag mijn armen en besteed ook aardig wat aandacht aan mijn buik. Door het mooie weer van gisteren ben ik weer lekker gemotiveerd om te werken aan die zichtbare abs.
Weekdagboek-wk14-ma

Na mijn workout fiets ik naar kantoor. De ochtend gaat niet erg snel voorbij. Gelukkig weet ik me aan het einde van de middag weer aan het werk te krijgen en is het dan toch opeens weer kwart over 5. Ik heb wel een lekker recept uit kunnen zoeken voor vanavond en duik thuis snel de keuken in. Smullen.

Dinsdag

Mijn rustdag betekend lekker rustig wakker worden met een grote bak havermout en kop thee op de bank. Ik zorg dat ik om 8 uur op mijn werk ben en dus om kwart voor 5 alweer naar huis. Super fijn, want dat voelt als een wereld van verschil. Op kantoor werk ik resultaten van het onderzoek voor mijn scriptie uit. Eind van de ochtend staat er een interview gepland, wat ervoor zorgt dat de dag voorbij vliegt. Als ik thuis kom heb ik honger (te weinig eten meegenomen, omdat ik niet zo goed wist wat ik mee wilde nemen.. niet slim) en na wat gesnack begin ik snel aan het avondeten. Na het eten werk ik wat uurtjes. Voordat ik naar bed ga kijken we de nieuwste en laatste aflevering van het seizoen van de Walking Dead. Spannend.

Woensdag

Ondanks dat ik gisteren iets te laat ging slapen naar mijn zin heb ik vanochtend weinig moeite om mijn bed uit te komen als de wekker om 6:10 uur gaat. Snel trek ik mijn sportkleding aan, poets mijn tanden, eet een zelfgemaakte graanreep, stop mijn bakjes eten in mijn tas en stap ik op de fiets. Stipt 7 uur doe ik de deur van de sportschool open. Ik train vandaag mijn benen en billen. De laatste tijd merk ik wel dat ik iets meer moeite heb mezelf te motiveren in de sportschool. De nieuwigheid is er een beetje af. Misschien moet ik voor mezelf een sportschema opstellen om mezelf uit te blijven dagen in plaats van dat ik maar iets doe.. Nu alleen daar nog tijd voor maken.

Weekdagboek-wk14-wo

Ik heb feedback gehad op het literatuur onderzoek van mijn scriptie en ga hiermee aan de slag. Na de lunch ben ik echter mijn motivatie helemaal kwijt en besluit ik maar verder te gaan met het uitwerken van het interview van gisteren. Even niet nadenken en gewoon typen. Ik ben blij als het kwart over 5 is en ik naar huis mag. Helaas kom ik helemaal doorweekt van de regen thuis aan.

Weekdagboek-wk14-wo2

Vriendlief is vast begonnen aan het eten. Fijn, want dan sta ik vanavond niet met een volle buik te bootcampen. Ik verwissel mijn natte pak maar direct voor mijn sportkleding en kan dan zo aan tafel schuiven. De bootcamp is zwaar, maar fijn. Ook nu regent het af en toe weer flink. Vies van de regen en modder, maar voldaan kom ik thuis. Ik douche, eet een bak kwark en duik dan mijn bed in. Mijn lichaam heeft nog nooit zo op gevoeld. Zelfs omdraaien in bed voelt als een hele opgave.

Donderdag

Mijn favoriete dag doordeweeks. Thuiswerken. Ik ben super vroeg wakker doe en was, eet een bakje havermout en wil dan vertrekken richting de supermarkt als ik erachter kom dat het nog geen half 8 is en de supermarkt dus helemaal nog niet open is. Dan maar direct aan het werk. Eind van de ochtend komt een vriendinnetje een theetje doen. Erg leuk, want ondanks dat we in hetzelfde dorp wonen zien we elkaar veel te weinig. Na de lunch werk ik de rest van de middag totdat het alweer tijd is om snel op mijn fiets te springen.

Weekdagboek-wk14-do

Vanavond staat er een proefles Pinkboxing op het programma in de Crossfit hal. Samen met een vriendinnetje doe ik eerst een theetje en eten we een heerlijk taartje van Sue food en daarna maken we avondeten bij haar thuis.

Weekdagboek-wk14-do2

De Pinkboxing les is afzien, maar super gaaf! Ik houd er wel van! Na de les fiets ik direct naar huis. Als ik half 9 thuis kom is het nog steeds niet helemaal donker. Hoe fijn is dat!

Vrijdag

De laatste kantoordag van de week. Wat typ ik dit toch vaak. De tijd gaat ook zo snel.. Ik zit al halverwege mijn afstudeerstage. Ik word wakker met flinke spierpijn van mijn benentraining van woensdagochtend. Dag twee is altijd het ergst. Gisterenavond besloot ik al vandaag een rustdag in te lassen (mijn lichaam heeft het nodig) en ik fiets dus direct door naar kantoor.

Weekdagboek-wk14-vr

De tijd op kantoor vliegt voorbij. Het is mooi weer en daarom maken we na het avondeten samen nog een wandeling door het park/bos achter ons huis. Zo fijn!

Zaterdag

Wat is er nu fijner dan je weekend beginnen met een pannenkoekontbijt. Als ik dit heerlijk maaltje op heb ga ik boodschappen halen. Ik breng een bezoekje aan de supermarkt, marktkraam en groenteboer en kom blij terug.

Weekdagboek-wk14-za

Ook vandaag is het weer prachtig weer en ik ga een rondje te gaan wielrennen. Na een paar kilometer fietsen besluit ik vandaag de 40 kilometer te willen halen. Mijn eerste missie? 20 kilometer lang van huis weg fietsen, daarna hoef ik alleen nog maar terug.

Weekdagboek-wk14-za2

Erg snel ben ik niet, mijn benen zijn nog altijd een beetje moe en ik heb last van de wind. Toch geniet ik ontzettend! Moe, maar voldaan kom ik thuis. Mijn plan was eigenlijk deze middag lekker productief te zijn, want morgen staat er een groot kruis in de agenda. Toch komt hier weinig van terecht. Ik heb nergens zin in en wil het liefste dat het gewoon morgen is.

Zondag

Om 7 uur gaat de wekker, maar eigenlijk ben ik al een half uur eerder wakker. Vandaag is dé grote dag! De marathon van Rotterdam. Helaas gaat deze dag er heel anders uitzien dan dat ik 1 oktober bij de inschrijving in gedachten had, maar ik heb me erbij neergelegd. Ik sta vandaag langs de zijlijn om keihard mijn lieve vriendje aan te moedigen. Stiekem ben ik voor hem al een beetje zenuwachtig! Hij heeft er keihard voor getraind en verdiend het om een mooie eerste marathon te lopen. Ik gun het hem zo. Helaas kreeg hij de laatste 1,5 week wat last van zijn schenen, wat zorgde voor extra zenuwen.

Als ik hem gedag zeg bij het startvak moet ik toch even flink slikken. BALEN! Wat had ik graag met hem meegelopen. Als ik mezelf weer bij elkaar heb geraapt haast ik me om een plekje net voorbij de start te bemachtigen. Hij start met de 3e startwave. Ik zie hem voorbij komen, hij mij helaas niet. Even later krijg ik wel een foto toegestuurd van mijn ouders die een stukje verder stonden met een vrolijk zwaaiend vriendje erop. Hij heeft er zin in! Het hele stuk door Rotterdam zuid wordt ik op de hoogte gehouden via de NN Marathon Rotterdam applicatie en zijn ouders die daar op verschillende plekken staan aan te moedigen. De eerste 15 kilometer gaan super!! Helaas krijg ik dan een minder berichtje, hij heeft last van zijn benen. Ook het gemiddelde tempo dat de app aangeeft daalt langzaam. O nee. Zenuwachtig wacht ik af.

Ontzettend blij ben ik dan ook als ik later een berichtje krijg dat hij heeft aangegeven dat hij het tempo iets heeft verlaagd en dat het zo wel gaat. Yes! Zo blij!! Nu moet hij het een stuk zonder supporters doen en kan ik alleen angstvallig de app in de gaten houden. Van te voren gaf hij aan dat als het nodig is te stoppen rond kilometer 28 (waar het parcours opnieuw langs de Coolsingel komt). Een spannend moment dus, maar hij loopt door! Samen met mijn zusje ben ik ondertussen richting de Kralingse Plas gefietst (ik achterop, zij fietsen). Daar wachten we heerlijk in het zonnetje. Ik houd de app in de gaten om te kijken wanneer hij aan komt, maar zie zijn tijd ontzettend hard dalen. Hij heeft het moeilijk.

Weekdagboek-wk14-zo

Als ik hem dan eindelijk heb ontdekt tussen de mensen ziet het er niet goed uit. Hij komt aan wandelen en begint wat te strechen. Wij geven aan mee te fietsen rondom de Kralingse Plas en na een paar minuten probeert hij weer een stukje te rennen. Helaas wisselt het rennen steeds vaker af voor lopen. Als we halverwege het fietspad van het parcours afwijkt fietsen we door tot aan kilometer 37 waar we weer op hem wachten. Als hij aan komt lopen geeft hij aan dat hij door gaat lopen naar de finish. Ik ren nog een stukje met hem mee en laat hem dan gaan. De sfeer op het parcours is echt super en die paar honderd meter die ik mee ren voelen zo goed. Toch ook mijn hele korte marathon momentje. We fietsen langs het parcours naar richting de finish. Nog een laatste keer halen we hem in. Hij roept dat we door moeten fietsen, omdat hij anders nog eerder bij de finish is dan wij. Ik heb zo ontzettend veel respect voor al die bikkels die het zo zwaar hadden die laatste kilometers.

Als ik een plekje bij de finish heb bemachtigd klap ik dan ook extra hard! Als ik hem aan zie komen rennen ben ik zoooo ontzettend trots. Hij heeft het toch maar mooi gedaan en is ook bijna al die tijd blijven lachen, wat ik heel knap vind. Ja hij is teleurgesteld en dat snap ik. Hij heeft maandenlang getraind, zoveel kilometers gemaakt en het ging zo goed! Waarom moet dan net van te voren een blessure alles verpesten? Het is ontzettend frustrerend.

Weekdagboek-wk14-zo2

Eenmaal thuis bestellen we een lekkere ongezonde maaltijd (ik ga voor een donner schotel) en we praten nog wat na met onze ouders. Ik duik ontzettend vroeg mijn bed in! Ik wil nu niet de gene zijn die gaat klagen, maar ik ben echt moe! Het was een ontzettend spannende dag met heel veel dubbele gevoelens. Blijdschap, angst, teleurstelling, trots.. Maar op hem vooral TROTS!

Hoe was jouw week?
Handtekening-Nana

Nathalie

Blogger missionnana.nl