SpijkenisseMarathon01

SPORT – Spijkenisse halve marathon

Het laatste event van 2018, de Spijkenisse halve marathon. Na 2 halve marathons gelopen te hebben zou je denken dat dit een makkie is. Maar dat viel toch wel even tegen…

Wat vooraf ging

Al 2 weken heb ik wat last van mijn linkerknie. Flink balen, nu het met mijn rechterknie net goed lijkt te gaan na de marathon in april. Na de Bruggenloop is ie wat geïrriteerd en ik twijfel of die halve marathon nu wel zo’n goed idee is. Mijn training van dinsdag maakt me nog meer aan het twijfelen. Donderdag ben ik dan ook best zenuwachtig voor de training bij de atletiek. Als het niet goed gaat moet ik mijn afstand maar om laten zetten naar 10 kilometer. Gelukkig gaat de training goed. Wel besluit ik Spijkenisse halve marathon als trainingsloop te zien. Niet te hard lopen en maar zien hoe het gaat.

Als ik zondagochtend mijn ogen open doe zie ik een witte wereld. Het heeft gesneeuwd! Gelukkig gaat de Spijkenisse-Spark marathon gewoon door. Samen met een collegaatje vertrek ik iets over 9 uur richting Spijkenisse. Hier halen we ons startnummer op en kletsen we nog wat met andere hardlopers. We kunnen lekker warm in de sporthal staan, dus dat is top! Rond half 11 trek ik mijn extra lagen warme kleding uit, breng ik een laatste bezoekje aan het toilet en dan is het tijd om richting de start te gaan.

SpijkenisseMarathon02

Een rustige duurloop?

Om 11:00 uur klinkt het startschot. De atletiekbaan is erg glad door de sneeuw. Hierna lopen we via het sportterein van Spijkenisse richting de openbare weg. Vanaf hier is het gelukkig op de meeste stukken niet glad meer. Ik probeer een relatief rustig tempo aan te houden. Dit gaat prima, tot mijn knie bij kilometer 8 begint opeens vervelend begint te verschieten. Shit, ik ben nog niet op de helft. Ik schroef mijn tempo iets naar beneden. Gelukkig gaat het na deze kilometer wel weer oké. Zo ren ik door tot kilometer 15. Mijn tempo ligt net boven de 5:30 min/km. Ik merk dat ik nog veel energie over heb. Mijn knie voelt wel weer prima en ik besluit iets te versnellen.

Bij kilometer 18 is er opeens een pittig klimmetje. Alle energie lijkt uit mijn benen te stromen. Als ik eenmaal boven ben merk ik dat ik echt even bij moet komen. Gelukkig weet ik me na een halve kilometer weer te herpakken. Ik pers er nog een laatste eindsprint uit. Wat ben ik blij als ik de atletiekbaan van Spark weer oploop. Ik finish met een tijd van 1:55:52. Een gemiddeld tempo van 5:27 min/km!

Wauw. Ik had echt niet verwacht onder deze omstandigheden zo te kunnen lopen. Mijn horloge geeft zelfs maar een hersteltijd aan van 26 uur. Dat zegt iets over mijn conditie op dit moment! Ik weet dat ik met mijn knie iets rustiger aan moet doen de komende tijd. Maar gelukkig voelen mijn benen nu een dag later best wel prima!

Een mooie afsluiter van 2018! Heb jij zondag ook hardgelopen door de sneeuw?

Nathalie

Blogger missionnana.nl