Molenloop

SPORT – Molenloop 10EM

Zaterdag 7 oktober was de Molenloop. Ik deed mee aan de 10 Engelse mile, oftewel 16,1 kilometer. De laatste keer dat ik deze afstand liep was 3 weken terug tijdens de Dam tot Damloop. Na deze loop had ik flink spierpijn en ik ben dus opnieuw weer gespannen hoe het deze keer gaat. En het is belangrijk, want ik zie de Molenloop als doorslaggevend of ik me inschrijf voor mijn 2e halve marathon.

Om 11:15 stap ik op de fiets richting de atletiekvereniging, waar de Molenloop van start gaat. Ik haal hier mijn startnummer op. Als ik dit heb opgespeld loop ik langs de atletiekbaan waar veel hardlopers warm lopen. Ik maak wat foto’s en zie dan opeens dat alle hardlopers van de baan af zijn. Huh? Hoe laat is het? Nog maar 2 minuten voor de start. Snel ren ik richting de start. Ik krijg een berichtje van mijn moeder dat ze langs de kant zullen staan. Snel antwoord ik dat ik dat erg leuk vind en dat ik zo van start ga.

molenloop01

Klaar voor de start

Om 11:45 uur klinkt het startschot. Ik sta achterin en loop een kleine minuut later over de finishlijn. Al snel ontstaan er wat groepjes en ik ren dus lekker achter 1 van deze groepjes aan. Mijn benen voelen ietwat stijf, maar dit loop ik er gelukkig al snel uit. Na 1,5 kilometer rennen we het dorp uit en komt het eerste bruggetje in zicht. Ik hoor de mannen achter mij tegen elkaar zeggen dat hier vast wel veel bruggen zullen zijn en dit doet me weer beseffen dat deze voor mij zo bekende kilometers voor velen hier helemaal nieuw zijn. Ik weet precies hoe de route eruit ziet. Al snel komen we in de buurt van de weilanden.

Rond 12:00 zitten de eerste 3 kilometers erop. Ik heb mijn ouders laten weten dat ik rond deze tijd op dit punt zou zijn en ga dus op zoek of ik ze zie. Nee op dit punt staan ze niet, we draaien een boerenpad op door de weilanden. Het heeft veel geregend de afgelopen dagen en dat is te zien. Het is rennen en af en toe springen over de plassen die zijn ontstaan. Gelukkig volgt al snel weer asfalt. Ik verwacht dat mijn ouders in de volgende bocht. En ja, daar zijn ze! Mijn moeder zwaait en vraagt of het goed gaat. Ik knik ja en ren verder. Ondanks dat de momenten maar heel kort zijn als je een bekende ziet doet dit toch altijd goed. We rennen richting de rivier en ik weet wat me te wachten staat. Zodra we de hoek omgaan slaat de wind keihard in mijn gezicht. Ook begint het steeds harder te regenen. Dit wordt afzien.

Afzien…

5 kilometer lang hebben we vol tegenwind. Zo tussen de weilanden langs de het water heeft de wind vrij spel. Gelukkig draait de weg na 2 kilometer iets en dat is te voelen. Na een hele langzame kilometer van 6’11” weet ik mezelf te herpakken en weer iets te versnellen. De groep waarin ik liep ben ik bij kilometer 5 al kwijt geraakt en ik wil daar maar wat graag weer bijkomen. Langzaam versnel ik. De groep voor me komt al snel weer in zicht en ik kan me zo rond kilometer 8 weer bij hen aansluiten. Ik merk dat zij langzamer zijn gaan lopen. Omdat ik nu juist lekker in mijn versnelling zit besluit ik in te halen. Ik ren de groep voorbij en ga richting de groep voor hen. Zo haal ik de laatste kilometers heel wat mensen in. Ondertussen hebben we het lange zware stuk gehad en rennen we terug richting de atletiek. Ik weet dat er nog 1 stuk met tegenwind gaat komen, maar dit is niet erg lang en kan ik aan. Ik houd een lekker tempo vast.

molenloop02

Op naar de finish

Mijn gemiddelde tempo staat lange tijd op 5’35”. Even twijfel ik of ik toch mijn Dam tot Damloop tijd zal verbeteren. 1:30:08 met een tempo van 5’33”. Maar als snel komt het verstandige stemmetje weer in me naar boven. Nee. Dit is puur een training voor de halve marathon. Ik wil niet te lang spierpijn overhouden aan deze run.

Op kilometer 15 moeten we nog 1 keer de brug over en dan is het nog maar een stukje richting de atletiek. De finish komt in zicht! Uiteindelijk finish ik met een gemiddelde snelheid van 5:34/km. Een tijd waar ik erg trots op ben! Deze 16 kilometer waren door de weersomstandigheden veel zwaarder dan de Dam tot Damloop. Had ik het toen nog heel zwaar de laatste kilometers, nu ging dit tempo me gemakkelijk af. Blij neem ik mijn medaille in ontvangst. Een medaille die mijn verwachtingen overtreft. Ondanks dat ik deze kilometers al zo vaak heb gelopen is het leuk om er eens een medaille voor in ontvangst te mogen nemen!

molenloop03

Ook krijg ik na de finish direct een foldertje van de Drechtstadloop in mijn handen gedrukt. Blij neem ik dit in ontvangst. Het laatste zetje wat ik nodig had.

Mijn hiel heb ik helemaal opengehaald, omdat de rist van mijn hardlooplegging niet helemaal naar beneden zat. Mijn jasje plakt aan me door de regen en ik heb het steenkoud als ik terug naar huis fiets. Snel spring ik onder de douche. Dan duik ik achter mijn laptop en schrijf ik me in voor mijn 2e halve marathon: de Drechtstadloop op 29 oktober.

Nathalie

Blogger missionnana.nl