Magische 10K

SPORT – De magische 10K

Ik eindigde vorige week met een goede 9 kilometer. Deze week kwam het er echt op aan: de magische 10 kilometer grens moest overschreden worden. Of dit is gelukt en hoe het me is vergaan lees je in deze blog.

Maar laten we bij het begin beginnen…

10k-01

31 juli – 6,1 kilometer

Op maandagavond begin ik mijn week bij de fysio voor een shockwavetherapie behandeling.
De pijn in mijn schenen is nog heel miniem, maar ik ben er liever op tijd bij en wil dit niet weer op laten bouwen. De fysio raad aan nog een paar behandelingen te doen.

Na het avondeten ga ik rennen. Mijn rechter scheenbeen is een beetje blauw van de schockwave, maar hier heb ik gelukkig geen last van tijdens het hardlopen. Ik ren 6 kilometer met een gemiddelde snelheid van 5:37 per kilometer. Dat ging lekker!

2 augustus – 7,6 kilometer

Na een dag rust is het woensdag tijd voor training nummer twee. Mijn doel is 7 kilometer. Het regent een beetje en heel even ontstaat er een beetje twijfel… Toch besluit ik te gaan. En daar heb ik absoluut geen spijt van gehad, het was een heerlijke rustige 7 kilometer. Halverwege stop ik even voor een foto. Net na kilometer 7 ga ik langs onze oppaskatten. Eigenlijk wilde ik hierna naar huis uitwandelen, maar omdat het nog steeds regent besluit ik die laatste paarhonderd meter ook nog maar te rennen. Eindstand: 7,6 kilometer.

10k-02

4 augustus – 5,1 kilometer

Voor dit weekend staat een duurloop gepland en dus ren ik vrijdagavond een wat kortere afstand van 5 kilometer. In tegenstelling tot woensdag schijnt vandaag het zonnetje heerlijk. Ik ren een tempo dat goed vol te houden is en kom uit op een gemiddeld temp van 5:44/km. Netjes! Het is zo fijn om te merken dat dit soort afstanden me weer steeds gemakkelijker af gaan.

5 augustus – 10,2 kilometer

Na de run van gisterenavond was mijn plan vandaag een rondje op de racefiets te maken en morgen (na een dag rust) te gaan voor die magische 10K. Toch besluit ik halverwege de ochtend de planning om te draaien. Ik heb vandaag eigenlijk niet veel tijd en het weerbericht voor morgen is ook beter (wat fijner is met wielrennen). Het lastige is dat ik dus nog geen 24 uur rust heb gehad na mijn rondje van gisterenavond, maar ik heb geen last van mijn benen en besluit ervoor te gaan. Voor de run ben ik best zenuwachtig.

De eerste kilometer loop ik met mijn vriend. Hierna splitsen onze wegen. Ik ren één van mijn favoriete routes die ik al heel lang niet heb gelopen. Het ene moment schijnt het zonnetje, het volgende regent het iets. Maar ik kan van iedere meter genieten!

En eerlijk… de kilometers vlogen voorbij. Misschien had dit iets te maken met de enorme hoeveelheid adrenaline die ik in me had (zenuwachtig!) of met de playlist die ik had gedownload (foute uur hardstyle). Het ging heerlijk! Voor ik het wist was het tijd om mijn horloge stop te zetten. Ik was alweer thuis.

Magische 10K

Om even te benadrukken hoe bijzonder deze afstand op dit moment voor mij is: het was zondag 601 dagen geleden dat ik een afstand boven de 10 kilometer rende. In december 2015 liep ik de Bruggenloop. Op dat moment had ik al last van mijn blessure. Het is dus bijna 2(!) jaar terug dat ik een afstand boven de 10 kilometer liep zonder pijn in mijn scheenbenen. Je kunt je voorstellen dat mijn dag niet meer stuk kon!

Mijn volgende doel? Van 10K naar 10 Mile. En het mooiste? Ik ga steeds meer geloven dat dit gaat lukken! Al vind ik het nog steeds doodeng om dit te zeggen… Wat is jouw hardloopdoel?

Handtekening-Nana

Ps. Wil jij mij dagelijks volgen? Blijf op de hoogte via Instagram: Nathalie2605

Nathalie

Blogger missionnana.nl