ladiesrun-01

SPORT – Ladiesrun 2018

Terwijl ik rondjes aan het rennen was op het mooie strand van Phi Phi in Thailand schreef mijn zusje ons in voor de 10 kilometer van de Ladiesrun Rotterdam. Afgelopen zondag was het dan zover.

De Ladiesrun in 2014 ons allereerste hardloopevenement. Sindsdien heb ik de smaak te pakken. Mijn zusje heeft daarna jaren niet meer hardlopen. Tot een half jaar geleden.

Op het moment van mijn inschrijving was 10 kilometer een makkie. Ik maakte me dan ook totaal niet druk om die afstand. Nu, een marathon en knieblessure verder maakt die 10 kilometer me toch een beetje zenuwachtig. Ik besluit me met mijn trainingen niet teveel te richten op die 10 kilometer. Gewoon rustig opbouwen en dan zie ik het wel. Als ik iets heb geleerd de afgelopen jaren is dat snel opbouwen niets oplevert.

Op 10 juni sta ik dan ook iets zenuwachtig aan de start. Het zonnetje schijnt en het is warm. Toch heb ik er ook ontzettend veel zin in! Na de marathon is dit het eerste evenement waar ik aan meedoe en ik denk dus nog even weemoedig terug aan die indrukwekkende start van de marathon.

ladiesrun-02

De Ladiesrun

Als het startschot klinkt lopen we langzaam naar voren. We wensen elkaar succes en rennen dan de start over. Het eerste stuk is smal en erg druk. Het is dan ook vooral uitkijken en geduld hebben. Na een kilometer kan ik mijn eigen tempo gaan lopen. Gelukkig kunnen we in het Zuiderpark op veel plekken genieten van wat schaduw. Ik ren lekker en besluit daarom het eerste waterpunt op 2,5 kilometer over te slaan. Dit met het idee dat er op 5 kilometer weer een drinkpunt is. Dit blijkt later pas rond kilometer 7 te zijn. Hier ga ik later nog flink spijt van krijgen.

Bij kilometer 4 komen we weer langs de start. Het eerste gedeelte zit erop. Mijn benen voelen nog goed en mijn knie houdt zich prima. Ondertussen begin ik flink dorst te krijgen. Waar blijft dat volgende waterpunt? Het tempo zit er lekker in. Het zonnetje brand. Ik ren een nieuw stuk van het parcours op en ben blij als ik kilometer 6 zit. Nog maar 4 te gaan!

Dan zie ik ergens rond kilometer 7 eindelijk bordjes dat er een waterpunt aankomt. Woehoe. Ik pak dankbaar een bekertje en drink dit al rennend leeg. Met nieuwe energie ga ik weer door! De laatste kilometers focus ik me vooral op het leuke publiek langs de kant en de bordjes met leuke quotes langs de weg. Het laatste drinkpunt sla ik over. Het tempo zit er lekker in en ik hoef nog maar een klein stukje. Na de finish heb ik alle tijd om te drinken.

Na de laatste bocht voor de finish probeer ik nog iets van een eindsprint in te zetten. Maar ik merk dat mijn lichaam uitgeput is van de warmte. Dankbaar stoppen mijn benen na de finish met rennen en neem ik mijn medaille in ontvangst. Ik heb een tijd gelopen van 56:09! Toch nog sneller dan mijn tijd in 2014. Trots!

ladiesrun-03

Dan zoek ik snel een plekje langs de kant om mijn zusje aan te moedigen bij haar laatste meters. Ze heeft het zwaar gehad, maar ik ben super trots dat ze het heeft gedaan!

Na de finish vermaken we ons nog een tijdje in het Zuiderpark dat speciaal voor de Ladiesrun is omgetoverd tot klein festivalterrein. We maken foto’s en eten een ijsje. Het was een superleuke middag. Ik heb echt genoten van het lopen. Het was heel leuk om eindelijk weer met mijn zusje mee te doen en natuurlijk waren ook mijn lievelingssupporters er weer!

Mijn knie is iets stijf, maar valt ook de dagen na de Ladierun alles mee. Op naar de Run for KiKa op 24 juni! Heb jij nog hardloopevenementen op de planning staan?

Handtekening-Nana

Nathalie

Blogger missionnana.nl