harbour-run

SPORT – Harbour Run Rotterdam

Twee weken terug liep ik mijn allereerste obstacle run. Ik deed mee aan de Harbour Run in Rotterdam. Benieuwd hoe ik me heb voorbereid en of ik alle obstakels heb gehaald?

Een obstacle run.. Iedereen is er laaiend enthousiast over, mij trok het nooit zo. Totdat de begeleidster van mijn weekelijkse bootcamp club met een folder aan kwam voor de Harbour Run. Even twijfelde ik. Het is wel 10 kilometer en met mijn blessure is dit een afstand die ik al tijden niet heb kunnen lopen. Toch besloot ik om me in te schrijven.

De voorbereiding

Een aantal weken van te voren kwamen de eerste obstacles op de Facebookpagina van de Harbour Run te staan. Oeps stiekem werd ik toch wel een beetje zenuwachtig. Ik ben nooit het type meisje geweest dat graag klimt en klautert. Geen survival parcoursen voor mij. Maar he, ik was ook geen meisje dat er aan dacht ooit voor haar plezier hard te lopen of de sportschool in te duiken. Eens moet de eerste keer zijn.

In de sportschool train ik wekelijks mijn armen en schouders dus de meeste obstakels moeten wel gaan lukken toch? Na 3,5 week op het mooie Bali kwam ik een maandje voor de Harbour Run terug in Nederland. In die 3 weken heb ik slechts twee keer kunnen hardlopen. Geen top voorbereiding. Ook liep ik een flinke extra blessure op door het beklimmen van Mount Rinjani. Gelukkig leek dit vlak voor de Harbour Run weer de goede kant op te gaan en ging het hardlopen me weer goed af.

De Harbour Run

Ik had er vooral erg veel zin in! Met een groep van zes vrouwen starten we aan de Harbour Run. Samen met een vriendinnetje liep ik echter al snel uit op de anderen vrouwen. Het zonnetje scheen heerlijk en we hadden het al snel erg warm. De eerste obstakels waren goed te doen. Stukje rennen, obstakel en weer een stukje rennen. Al snel kwam het eerste echte hoge obstakel. Oeps. Het eerste obstakel dat ik niet helemaal op ben geklommen. Mij te hoog. En dan dat gewiebel door alle andere mensen… Snel renden we door. De obstakels die volgden gingen ons goed af. Soms met wat hulp, maar meestal op eigen kracht.

Ondertussen vliegen de kilometers voorbij. We rennen een stuk over het spoor. Erg gaaf, maar niet heel comfortabel door het ontzettend groffe grind. Bij sommige obstakels moeten we erg lang wachten. Vervelend!
14595740_1065243500258007_6138215505980092813_n 14642314_1066080516840972_8063223433860611352_n

Ik moet dan wel bekennen dat we niet alle obstakels hebben gedaan. Twee obstakels hebben we bewust overgeslagen. Allebei de obastakels bestonden uit touwen en waren erg druk. Even hebben we staan twijfelen, maar omdat we ervan overtuigd waren dat we het toch niet zouden halen om naar de overkant te komen besloten we om niet langer te wachten en er langs te rennen. Ook de monkey bars waar ik al lang bang voor was heb ik niet kunnen voltooien. Hier baal ik best wel van. Ik zou dit namelijk moeten kunnen. Maar ik durf het simpelweg niet. Zo stom. Die knop in mijn hoofd wil niet om.

14650195_1064855956963428_8108164420018146904_n
14572863_1064844236964600_6113419190273455695_n

Mijn favoriete obstakels waren de windtunnel en de rollen met banden. Ook het beklimmen van de containers was erg gaaf. Al hebben deze me wel flink wat blauwe plekken opgeleverd.

Na 10 kilometer klimmen we via de ballenbak over de finish! Yeah! Een tijd van 1 uur en 39 minuten zien we later op internet. Toch nog erg snel in vergelijking met het gemiddelde.

Ik vond het een leuke ervaring die ik zeker niet had willen missen!

Heb jij wel eens een obstacle run gedaan? Misschien zelfs wel de Harbour Run? Ik ben super benieuwd naar jouw ervaringen!
Handtekening-Nana

Bron foto’s: Facebook pagina Harbour Run

Nathalie

Blogger missionnana.nl