drechtstadloop-13dgn

SPORT – Drechtstadloop, nog 13 dagen

Na 16 fijne kilometers tijdens de Molenloop hakte ik de knoop definitief door. Ik schreef me in voor de halve marathon in Dordrecht op 29 oktober. Trainen dus…

Ik heb nu twee keer een 10 mile afstand gelopen, maar hiermee durf ik de halve marathon nog niet aan. In mijn training voor mijn vorige halve marathon (de CPC Loop in 2015) liep ik als verste afstand 20 kilometer. Deze keer staat er een langste duurloop van 18 kilometer op de planning. Zo verliep mijn trainingsweek.

drechtstadloop-13dgn-01

10 oktober – 4,2 kilometer

Na de Molenloop voelen mijn benen nog wat stram, maar ik kan het niet laten om toch een klein rondje te rennen. Ik besluit te gaan voor 4 kilometer en als afsluiter nog wat oefeningen te doen in de buitengym achter ons huis. Hier ben ik al veel te lang niet geweest. Ik ren rustig, al voelt dit helemaal niet zo. Mijn benen zijn duidelijk nog niet helemaal hersteld.

11 oktober – 5,5 kilometer

Vanavond ga ik opnieuw voor een korte afstand. Het gaat stukken beter dan gisteren. Het is echt prachtig bij de molens! Kippenvelmomentje! Wat ben ik toch dankbaar dat ik weer kan lopen. Na een fotopauze halverwege voelen mijn benen wel weer erg stram. Maar als ik thuis kom ben ik tevreden.

drechtstadloop-13dgn-02

14 oktober – Rotterdam Night Run 8,5 kilometer

Zaterdagavond loop ik met collega’s de Rotterdam Night Run. Om 21:00 uur gaan we van start. Leuk om deze ervaring af te kunnen strepen van ons “lijstje”, maar ik zou het niet snel nog een keer doen. Mijn benen houden niet zo van een oneffen ondergrond en het parcours is erg smal. Ik vond de hele ervaring een beetje tegenvallen. Het worden 8,5 hele rustige, maar wel gezellige kilometers.

drechtstadloop-13dgn-03

15 oktober – 18 kilometer

Het is gisterenavond laat geworden en vanochtend probeer ik dan ook wat uit te slapen. Eind van de ochtend is het dan toch tijd om mijn hardloopschoenen aan te trekken. Mijn vorige run is nog geen 15 uur geleden en ik ben dan ook best een beetje zenuwachtig. De eerste kilometer gaan oké. Bij kilometer 5 begint het echt lekker te voelen. Enthousiast zeg ik tegen mijn vriend hoe fijn dit gevoel is. Een gevoel dat vaak alleen bij lange duurlopen komt. Het gevoel dat je eindeloos door kunt rennen. Na 6 kilometer gaat mijn vriend vooruit en ren ik lekker door op mijn eigen tempo. Als ik aankom in het stukje bos verlies ik al snel mijn lekkere ritme. Opnieuw bewijs: doe mij maar asfalt. Het echt lekkere ritme krijg ik niet meer te pakken, maar het gaat prima. Vanaf kilometer 12 krijg ik het echt zwaar. Misschien niet heel gek als je bedenkt dat ik samen met die 8 kilometer van gisterenavond al op 20 kilometer zit. Toch bikkel ik door. Vraag me niet hoe, maar ik weet de 18 kilometer te halen. Nog nooit heb ik zo vaak willen lopen tijdens een run. Maar ik heb hier niet aan toegegeven en daar ben ik best trots op. Wat ben ik blij als ik na 18 kilometer mijn horloge stop kan zetten. Zelfs het laatste stuk naar huis wandelen kost me eigenlijk al te veel moeite. Maar ik heb het gedaan!

Nog maar 2 weken tot de halve marathon. Ondanks dat deze 18 kilometer ontzettend zwaar waren heb ik er wel vertrouwen in. En ondanks dat de laatste 6 kilometer echt niet leuk waren en ik me meerdere malen heb afgevraagd waarom ik dit doe heb ik er zin in! Yes! Hoe gaaf is het als ik gewoon weer een halve marathon kan lopen! De komende 2 weken doe ik iets rustiger aan. Om op 29 oktober goed uitgerust aan de start te kunnen staan. Dan komt het vast goed…

Nathalie

Blogger missionnana.nl