Bruggenloop-raceday

SPORT – Bruggenloop, raceday

Het bleef heel lang spannend, maar zaterdagochtend heb ik toch besloten de Bruggenloop te gaan rennen. Ik heb er zeker geen spijt van!! Lees hier de laatste lastige runs vooraf en het verslag van de loop zelf.

Allereerst nog even sorry voor de onregelmatige updates van de afgelopen week. Het komt niet vaak voor, maar ik had het zo druk met deadlines voor school dat ik niet aan bloggen toe kwam.

Nog 4 dagen
Na die ontzettend slechte run van afgelopen zondag heb ik besloten mijn benen eerst maar eens goed uit te laten rusten. Door direct te veel te lopen op mijn nieuwe steunzolen heb ik mijn benen opnieuw overbelast. Heel erg balen. Na twee dagen rust moet ik het vandaag toch weer gaan proberen. Ik loop 5 kilometer (zonder steunzolen) en wandel tussendoor één keer. Het gaat zeker stukken beter dan zondag, maar ik durf echt nog niet te zeggen of ik die 15 kilometer zondag ga halen.

Nog 2 dagen
Mijn benen voelen steeds beter. De run van vandaag moet de doorslag gaan geven. Ik stap naar buiten met het doel om 5 kilometer te rennen, maar als ik bijna thuis ben besluit ik er toch 7 kilometer van te maken. Mocht dit te ver zijn dan weet ik direct dat ik het zondag ook niet ga halen, mocht het oké gaan dan heb ik iets meer vertrouwen in zondag. Ondanks het slechte weer ren ik het hele eind droog. Die laatste twee extra kilometers ren ik van huis af, zodat ik rustig terug kan wandelen. Een goede cooling down dacht ik zo.. Helaas werd dit een iets te letterlijke cooling down, want plotseling begon het te stortregenen. Maar ach, ik was zo blij dat ik die 7 kilometer redelijk goed had doorstaan dat het me ook niets kon schelen. Snel een warme douche en het herstel afwachten.

Bruggenloop-2dagen

De afgelopen week heb ik continu getwijfeld, wel of niet lopen.. Wat is het lastig als je niet weet wat verstandig is. Het vertrouwen in mijn eigen lichaam is weg. Ik wil zo graag, maar ik wil mijn blessure niet erger maken dan die al is.. Een hele lastige keuze dus waar ik bijna continu mee bezig was in mijn hoofd.

Raceday
Gisteren heb ik besloten het te gaan doen! Super spannend! Extra leuk is dat vriendlief ook nog een startbewijs heeft weten te scoren (nu hij die van mij niet over hoefde te nemen) en dus stonden we zondagmiddag half 4 samen aan de start. Ik had er ontzettend veel zin in, maar tegelijkertijd was ik best zenuwachtig.. Wat nu als ik halverwege op moet gaan geven? Wat een teleurstelling zou dat zijn!!

De start was druk, maar ik kon lekker mijn eigen tempo lopen. Ik was lang niet de snelste en werd dus vooral veel ingehaald. Al in de eerste kilometer zat een viaduct, direct voelde ik mijn kuiten en even werd ik bang… O nee! Gelukkig werd dit niet erger en dus rende ik lekker door. De aanblik van de Erasmusbrug op kilometer vier was echt magisch!! Wauw, wauw, wauw! Even voelde ik me het gelukkigste meisje op de wereld.

In tegenstelling tot de CPC loop heb ik deze run wel mijn omgeving erg bewust in me opgenomen. Niet omdat iedere kilometer langzaam aan me voorbij ging hoor (waar ik van te voren bang voor was), ik heb echt genoten. Net voor de helft kreeg ik het even zwaar, maar tegelijkertijd wist ik dat ik het zou gaan halen. Ik voelde mijn benen wel, maar niet die vervelende, scherpe pijn.

Toen de eerste helft er eenmaal op zat kon ik uit gaan kijken naar de Brienenoordbrug. Eerder die middag toen we in de auto over de Brienenoordbrug reden kon ik alleen nog maar dromen dat ik hier zou lopen op dit moment. Ik liep langzaam omhoog, maar eenmaal boven voelde mijn benen nog zo goed dat ik besloot een tandje bij te zetten. Ik vloog de Brienoordbrug af en hield dit vol tot aan de finish. De hele weg heb ik geprobeerd niet te veel te letten op mijn tempo en vooral te lopen op een tempo dat goed voelde, maar omdat mijn benen zo goed voelden nam ik op kilometer 11 toch even een kijkje op mijn TomTom horloge. Een pace net boven de 5’40”, daar kon ik nog wel onder komen dacht ik zo…

De laatste kilometers vlogen dan ook letterlijk voorbij. Al snel kwam de finish in zicht! Waar ik na 1 uur, 24 minuten en 11 seconden overheen vloog. Wauw!! Een pace van 5’37”. Van te voren absoluut niet verwacht. Zaterdagochtend pas besloten mee te lopen. En vanaf toen steeds tegen mezelf gezegd dat het niet erg was als ik moest gaan lopen.. Dat ik waarschijnlijk toch wel een gemiddeld tempo boven de zes minuten per kilometer zou gaan lopen… En dat als het echt niet ging ik gewoon moest stoppen… En dan gaat het zo goed!!

Schermafbeelding 2015-12-14 om 18.54.44

Nu een dag later heb ik nog geen spijt. Ja ik heb spierpijn, maar mijn schenen voelen wonderbaarlijk goed. De komende dagen doe ik zeker rustig aan. En neem ik de tijd om rustig te wennen aan mijn steunzolen.. Ik hoop dat dit snel went! Mijn trainingsschema voor de marathon ligt al te wachten! Maar ik heb er weer een beetje meer vertrouwen in!

Heb jij ook meegelopen? Krijg jij ook altijd vleugels als je meedoet aan hardloopwedstrijden? Ik houd ervan!
Handtekening-Nana

Nathalie

Blogger missionnana.nl

Een gedachte over “SPORT – Bruggenloop, raceday

Reacties zijn gesloten.